Lekcja 2
Budowa programu w języku C++
Wprowadzenie
W poprzedniej lekcji udało Ci się napisać oraz przetestować swój pierwszy program w języku C++. Zanim jednak dokładnie wyjaśnię Ci jak ten program działa, postaram Ci się przedstawić ogólną budowę programu w C++. Wszystkie programy, które będziesz pisać, będą miały identyczną lub bardzo zbliżoną budowę.
Ogólna budowa programu w C++
Mimo, że programy napisane w języku C++ mogą być bardzo różnej długości, wszystkie jednak mają następującą budowę:
- dyrektywy preprocesora
Wszystkie dyrektywy preprocesora poprzedzone są znakiem #. Wszystkie dyrektywy preprocesora są wykonywane przez specjalny program zwany preprocesorem stąd ich nazwa. Na szczęście w większości kompilatorów (o ile nie we wszystkich) nie musimy się martwić tym, że dyrektywy te wykonuje preprocesor. Kompilator automatycznie uruchamia preprocesor gdy wykryje dyrektywę.
Najczęściej wykorzystywaną dyrektywą preprocesora jest dyrektywa include - służy ona do dołączania plików nagłówkowych. Inną popularną dyrektywą jest define - służy ona do tworzenia nazw symbolicznych.
Aby dołączyć jeden ze standardowych plików języka C++ należy napisać:#include <iostream> - wykorzystywane przestrzenie nazw
W nieco bardziej skomplikowanych programach, aby ułatwić sobie życie, grupuje się pewne elementy w przestrzenie nazw. Również wszystkie elementy zdefiniowane standardowo w języku C++ są zdefiniowane w przestrzeni nazw - a konkretnie przestrzeni nazw o nazwie std.
Aby włączyć dowolną przestrzeń nazw wystarczy napisać:using namespace nazwa;gdzie nazwa jest nazwą wybranej przestrzeni nazw. - funkcje zdefiniowane przez użytkownika
Ponieważ programy pisane w języku C++ mogą być bardzo duże, dlatego też wymyślono mechanizm, aby grupować pewne fragmenty kodu w funkcje. Dzięki temu znacznie łatwiej poruszać się po takim programie czy też pisać programy w kilka osób. Funkcjami zajmiemy się na nieco dalszym etapie nauki. - główna funkcja programu
Mimo, że funkcja ta działa jak zwykła funkcja ma ona dwie bardzo charakterystyczne cechy. Po pierwsze funkcja ta musi mieć zawsze nazwę main - tak ktoś sobie wymyślił, że główna funkcja programu tak się nazywa i tak już pozostało do dzisiaj.
Drugą bardzo charakterystyczną cechą jest to, że od tej funkcji zaczyna się całe wykonanie programu.
Najprostsza funkcja main (która nic nie robi), wygląda tak:int main()Jeśli chcemy, aby nasz program cokolwiek wykonał, musimy umieścić dodatkowy kod pomiędzy { oraz return 0;
{
return 0;
}
